به گزارش «سراج24»، حالا روزهای پایانی جشنواره عمار است. کارگردانها فیلم های خود را به جشنواره آوردند و فیلمها دیده شدند. فیلمسازان بسیاری از رفع تبعیض در مسیر سینمایی خرسند بودند. یکی از آنها گفته بود که این جشنواره هنوز به انقلاب خود نرسیده است؛ جشنواره عمار در یک گذر قرار دارد، همان طور که انقلاب اسلامی در سال 42 با سخنرانی امام خمینی جرقه خورد. عمار هم مسیر خود را ادامه می دهد تا اینکه به انقلاب خود برسد. کسانی بودند که در انقلاب سکوت کردند که بعضا شاید ناشی از جهل و یا ترس آنها بود. داستان عمار هم همین طور است آنهایی که عمار را نمی بینند از یک انقلاب دور می مانند.
یکی از بازیگران سینما و تلویویزیون، عمار را جشنواره ای مملوء از شور و احساسات خوانده بود و گفته بود: خوبی جشنواره عمار و از این دست جشنواره ها این است که کارت دعوت آن چنانی برای بنده و امثال بنده نیامده و فقط به عشق دیدن فیلم در کنار مردم به اینجا آمدم و به عشق اینکه این مردم در صحنه حضور دارند کدام مردم مردمی که فیلمهای بچه های خود را میبینند.
دکتر مجید شاه حسینی که در حاشیه جشواره عمار سخنرانی می کرد، معتقد است کع اگر سینما مردمی بود به این وضع دچار نمی شد: قطعا کسانی که به سینما می روند و بلیط می خرند جزوی از مردم ما هستند و از مردم ما جدا نیستند، اما اینها همه مردم نیستند، بلکه طبقه و اقلیتی از جامعه ما هستند. اگر واقعا سینما سینمای مردمی بود، حال و روز آن نباید این می بود.
با این حال اما عمار روزهای پرمخاطبی را می گذراند تا آنجه که مدیر روابط عمومی این جشنواره می گوید: بیش از پنج هزار نقطه اکران مردمی،آن هم وقتی که این روزها همه از «بحران مخاطب» به عنوان یکی از بزرگترین آسیب های سینما یاد میکنند و پرفروشترین فیلمهای سینمای ما هم نهایتا چندصد هزار مخاطب دارند،این نتیجه را به ما میدهد که با یک اتفاق مهم در سینمای ایران و سینمای انقلاب مواجهایم.
مردم نمی گذارند پرچم جشنواره زمین بماند
بسیاری از جشنوارهها در شروع کارشان با کلی تبلیغات و سر و صدا میآیند ولی نهایتا دو سه سال برگزار میشوند. آن هم به زور برخی از رانتهای دولتی خودشان را بالا میکشانند ولی واقعا جشنواره عمار اینطور نبوده است. این جشنواره به زور مردم بالا آمده،نه به زور فلان منبع سرمایه. وقتی میگوییم جشنوارهی مردمی، یک عبارت کلیشهای نیست که میگوییم.میخواهم بگویم اگر کاری هم در خود جشنواره صورت نگیرد، خود مردم میآیند و این جشنواره را پیش میبرند یعنی مردم نمیگذارند پرچم جشنواره روی زمین بماند.
مسئول اکران های دانشگاهی جشنواره عمار نیز از استقبال دانشجویی از فیلمهای این جشنواره صحبت کرده و می افزاید: از دغدغه های مردم است و از دل مردم می جوشد و تصمیم گرفتیم این جشنواره را در دانشگاه ها برگزار کنیم تا از فرهنگ اصیل انقلابی که در برخی آثار تولید شده پاسداری کنیم و در توسعه آنها شریک باشیم.



